ΝΕΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ
ΡΟΠΤΡΟ ΡΟΠΤΡΟ
ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
ΑΡΧΕΙΟ
EYBOIKO ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ
ΣΥΛΛΟΓΟΙ-ΦΟΡΕΙΣ
ΔΙΡΦΥΑΚΑ ΝΕΑ
ΒΟΡΕΙΑ ΕΥΒΟΙΑ
ΠΑΡΘΕΝΙ
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
ΑΠΟΣΥΝΔΕΣΗ
ΤΟ ΠΡΟΦΙΛ ΜΟΥ
ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ
PHOTO-EFECTS
Advertisement
Ποιο μέσο προτιμάτε για την ενημέρωσή σας;
 
Εγώ, η Αλίκη και τα Νησιά Μπαρμπάντος του Άρη Πλατχιά

aliki.jpg«Δυο όνειρα είχε ο Γιάννης από μικρό παιδί. Να κατακτήσει την καρδιά της Αλίκης και να φύγουν μαζί για πάντα στα εξωτικά νησιά Μπαρμπάντος. Όταν όμως θα καταφέρει να πραγματοποιήσει το πρώτο του όνειρο, μια σειρά από ατυχή γεγονότα και περίεργες συμπτώσεις θα φέρει τα πάνω κάτω στη ζωή του, κι εκείνον, από τα σύννεφα όπου βρισκόταν, μερικά χιλιόμετρα πιο κάτω κι από τα τάρταρα. Λίγους μήνες μετά, το ταξίδι του με την Αλίκη στα νησιά Μπαρμπάντος μοιάζει πιο μακρινό από ποτέ. Ο Γιάννης όμως δεν έχει πει ακόμα την τελευταία του λέξη…»

 

Το Εγώ, η Αλίκη και τα Νησιά Μπαρμπάντος του Άρη Πλατχιά είναι η ξέφρενη πορεία ωρίμανσης και πραγμάτωσης ενός ονείρου που υποφέρει τα δεινά της αναβολής λόγω ‘καιρικών συνθηκών’. Η έννοια ταξίδι κατά τη διάρκεια του μυθιστορήματος είναι έντονη: μια σχολική εκδρομή, μια ξενάγηση στην κοινωνία της επαρχίας, οι σπουδές στην πόλη, ο άλλος κόσμος, η κόλαση, ο παράδεισος συγκροτούν τη δομή του μυθιστορήματος, όχι αναγκαστικά με την ίδια σειρά. Ο κάθε χαρακτήρας διανύει τα προσωπικά του χιλιόμετρα κι αιωρείται ανάμεσα στους ορισμούς ‘τύχη’ και ‘μοίρα’, είτε ως θύμα είτε ως θύτης. Κι ενώ ο πρωταγωνιστής έχει χαράξει μια καθαρή γραμμή πλεύσης στον χάρτη του, οι εκπλήξεις φαίνεται πως έχουν τον πρώτο λόγο.

 

Οι συμπτώσεις που διέπουν την ιστορία, οι ορμηνιές  μιας μάντισσας, η παρακοή στην άρχουσα τάξη, η διάσωση  ωραίων δεσποινίδων και οι κρίσεις ηρωισμού ανά τακτά χρονικά διαστήματα, την καθιστούν παραμύθι εκπλήρωσης. Αν προσθέσουμε και τις αναφορές στον θάνατο και τη συνεχή ψευδαίσθηση ότι ο προορισμός για τους ζωντανούς είναι πολύ κοντά, τα Νησιά Μπαρμπάντος μπορούν με ασφάλεια να χαρακτηριστούν ως μια μοντέρνα αλληγορία της Ιθάκης.

 

Τα έντονα στοιχεία αυτοσαρκασμού στο ύφος, η χιουμοριστική γλώσσα και η νηφάλια αντιμετώπιση της καταστροφής στην υπόθεση, τοποθετούν την κωμωδία και την τραγωδία δίπλα-δίπλα στον ίδιο καμβά. Το έργο χαρακτηρίζουν οι γλαφυρές περιγραφές συναισθηματικής έξαρσης που όμως αρνούνται κατηγορηματικά να υιοθετήσουν στοιχεία μελοδραματισμού. Αντίθετα είναι φορτισμένο με μια σαφή κι ενίοτε αγωνιώδη κινητικότητα που σε συνδυασμό με την ευφυή πλοκή και τις ‘ενέσεις’ αποπροσανατολισμού και ανατροπής, δεν αφήνει τον αναγνώστη να πλήξει ούτε λεπτό. Η κορύφωση της δράσης έγκειται στη συμμετοχή του αναγνώστη στην δραστηριότητα του κειμένου, η οποία χαρακτηρίζει και την άκρως πρωτότυπη δομή του.

 

 

Αντίθετα με τη φροντίδα προς τον αναγνώστη, ο συγγραφέας διασκεδάζει να παιδεύει τον πρωταγωνιστή προκειμένου να τον φέρει στα όρια της διεκδίκησης και της φυγής.  Η ανάγκη της φυγής, δεν είναι απαραίτητα η αποίκιση σε έναν καλύτερο τόπο, ούτε η περάτωση του ταξιδιού φαίνεται τελικά να είναι ο απώτερος σκοπός. Η προσοχή όλων εστιάζεται κυρίως στις εξωφρενικές περιπέτειες που υποβάλλεται ο χαρακτήρας προκειμένου να φτάσει στον προορισμό του. Ο μυθιστόρημα πραγματεύεται έναν ‘κύκλο’ που το βασικό γνώρισμα του είναι η άγνοια του αναγνώστη για το αν θα κλείσει τελικά ή ο πρωταγωνιστής θα μείνει για πάντα να σπρώχνει προς την κορυφή ένα όνειρο που αρνείται να εγκαταλείψει τα τάρταρα. Κι όλα αυτά υπό το φάσμα – άλλοτε απειλή, άλλοτε λύτρωση – του τελικού προορισμού, των εξωτικών νησιών Μπαρμπάντος.

 
Επόμ. >