ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ
ΑΜΦΙΘΕΑ

ΑΜΦΙΘΕΑ

– Ο ΘΕΣΜΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΠΡΙΝ 70 ΧΡΟΝΙΑ (1930 – 1940)

Γίδες

Στο χωριό όλες σχεδόν οι οικογένειες ήταν πολύτεκνες, συνήθως με 5 παιδιά και πάνω. Τα παιδιά μάθαιναν τα πρώτα γράμματα στο σχολείο του χωριού. Ήταν δε τέτοια η επιθυμία των ντόπιων να μορφώσουν τα παιδιά, που κάποιος διέθεσε το σπίτι του δωρεάν για να στεγαστεί το σχολείο, έτσι ώστε να δεσμεύσει το κράτος να στείλει δάσκαλο. Εκτός από την βασική εκπαίδευση, τα παιδιά ήδη από ηλικία 6-7 ετών συμμετείχαν στις δουλειές, είτε ήταν αγροτικές είτε του νοικοκυριού.

Διαβάστε περισσότερα...
 
ΤΟ ΜΟΙΡΟΛΟΓΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

ΤΟ ΜΟΙΡΟΛΟΓΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

Γιώργος Παπαστάμος

Τη θλιμμένη Νύχτα της αγίας και Μεγάλης Πέμπτης (Πέφτης) διαβάζονται, όπως ξέρουμε, τα δώδεκα Βαγγέλια. Και μετά γίνεται η δραματική τελετή της Σταύρωσης μέσα σε ατμόσφαιρα κατανυκτική. Τέτοια ατμόσφαιρα, που η συγκίνηση της λαϊκής ψυχής για το θείο δράμα φτάνει ως τ’ απακορύφωμα της. Γυναίκες κάθε ηλικίας: γριές, μεσόκοπες και πιο πολύ νια κορίτσια - οι Βιβλικές παρθένες - διανυχτερεύουν στην (α) κκλησιά.. όπου, όπως λένε στα χωριά μας της Βόρειος Εύβοιας “Φύλαγαν και μοιριολόγαγαν τον Χριστό.” Και η εκδήλωση αυτή της Μεγάλης Πέμπτης προς Μ. Παρασκευή δεν είναι διαφορετική απ’ εκείνη, που κάνουν οι χωριανοί μας, για κάθε προσφιλές τους λείψανο. Κι εδώ η αποθέωση του πόνου και ο απόηχος της θλίψης παραμένουν διάχυτοι σ’ όλο το ημερονύχτιο.

Διαβάστε περισσότερα...
 
Σχόλιο σε πανηγύρι στα χωριά της Βόρειας Εύβοιας

Σχόλιο σε πανηγύρι στα χωριά της Βόρειας Εύβοιας

των περασμένων δεκαετιών του 19ου αιώνα

(Από τις αγροτικές επιστολές του Δροσίνη)

 Μια σημαντική εκδήλωση, εξωστρεφής αλλά και με σταθερό κέντρο της πάντα ένα ναό ,είναι το θρησκευτικό πανηγύρι, που τελείται την ημέρα της γιορτής του αγίου, στο όνομα του οποίου είναι αφιερωμένη η Εκκλησία. Γενικά στο πανηγύρι (Μ. Γ. Μερακλής, Ελληνική Λαογραφία, 2 (΄Ηθη και Έθιμα), Αθήνα (Οδυσσέας) 1986, 142 παρατηρούμε ξανά το συμμιγή εκείνο χαρακτήρα θρησκευτικών, καταρχήν, εκδηλώσεων, που μεταβάλλονται σε κοινωνικές, οικονομικές, ψυχαγωγικές εκδηλώσεις, ενώ δεν παύει να αναγνωρίζεται, το αρχικό ιδεολογικό τους στοιχείο, καθοριστικό μάλιστα”.

Διαβάστε περισσότερα...
 
Η Πιπεριά, ή η Πιπερούνα ή η Περπερίτσα

ΈΝΑ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΟ ΕΘΙΜΟ

Η Πιπεριά, ή η Πιπερούνα ή η Περπερίτσα

Είναι ένα έθιμο που επιβιώνει ακόμα στα χωριά της Β. ΕΥΒΟΙΑΣ - σε πείσμα της αλλότριας μοντέρνας εποχής που επιδιώκει να ξεκόψει, να αποσυνδέσει τον Έλληνα αστό από το Παραδοσιακό μεγαλείο της Ελληνικής Υπαίθρου. Σήμερα αν βρεθεί κανείς την 1η του Μάη σε βορειοευβοιώτικα χωριά θα διαπιστώσει πως τελείται με χαρά, γλέντι και παραδοσιακή ευλάβεια το πανάρχαιο Ελληνικό Έθιμο της «Πιπεριάς». Ιδιαίτερα στα χωριά της Β. Εύβοιας : Αρτεμίσιο – Μονοκαριά – Γερακιού – Γαλατσώνα και τη γραφική Λιχάδα (που εκεί βέβαια έχουμε μια μικρή παραλλαγή , λόγω το ότι το έθιμο αυτό τελείται την ημέρα του Πάσχα).

Διαβάστε περισσότερα...
 
ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ 

ΤΟΥ ΔΗΜ. ΧΡ. ΣΕΤΤΑ

 Σ’ όλη την Εύβοια η Αποκριά, ιδιαίτερα στη Βόρεια περιοχή της, γιορτάζονταν με μεγάλο κέφι, άφθονο φαγοπότι και γερό τραγούδι. Έπαιρνε πάνδημο χαρακτήρα και το γλεντοκόπι κρατούσε νυχτοήμερα. Το πανηγυρικό ξεφάντωμα άρχιζε με το Τριώδιο (Κυριακή Τελώνου και Φαρισαίου) και έφτανε στο αποκορύφωμά του την Καθαρά Δευτέρα. Την ημέρα αυτή εμφανίζονταν οι περισσότεροι μασκαράδες, οι μ’τσούν(οι) όπως και σήμερα λέγονται και η μάσκα λέγεται μ’ τσούνα. Και τραγουδούσαν ανοιχτά και χωρίς συστολή, ιδίως στην Αγία Άννα πούναι κεφαλοχώρι, τα βωμολοχικά τραγούδια, δηλαδή τα αδιάντροπα και άσεμνα, όπως το ονομαστό και κραυγαλέο τραγούδι της Παπαδιάς και άλλα με παρόμοιο περιεχόμενο και άσεμνη και χτυπητή φρασεολογία.

Διαβάστε περισσότερα...
 
<< Αρχική < Προηγ. 1 2 3 4 5 6 7 8 Επόμ. > Τελευταία >>

Αποτελέσματα 55 - 63 από 66